Recenzje: Do pierwszej krwi

Tygodnik Powszechny 25.03.2007 | Joanna Olech

„(…) w dwa palce wzięłam powieść Grzegorza Gortata – okładka prawdziwie dresiarska (fuuuj!), notka od wydawcy też nie pozostawia wątpliwości, że nie będzie to Jeżycjada. Nic to! Obowiązek przede wszystkim. Czytam… Ach, Grzegorzu Gortacie, jakież miłe rozczarowanie! (…) Gortat pilnie wystrzega się czytankowego tonu, który zdominował literaturę dla młodych. Ucieka od opowiadania morałów, swoim bohaterom gmatwa życiorysy. Ma dobre ucho do dresiarskich dialogów – oddaje klimat tego narzecza, oszczędzając nam werystycznych szczegółów. Aby książka nie stała się historyjką z wypisów szkolnych o społecznych patologiach, autor umieścił dwójkę swoich bohaterów w elitarnym liceum, sygnalizując, że dresiarstwo nie jest stanem posiadania, a stanem ducha. (…) Powieść Grzegorza Gortata zauważono – uzyskała wyróżnienie w konkursie «Książka Roku» Polskiej Sekcji IBBY. Bardzo zasłużenie!”

Nowe Książki 2/2007 | Danuta Świerczyńska-Jelonek

„Do pierwszej krwi, powieść młodzieżowa o tematyce społecznej, to w 2006 r. bodaj najlepsza książka dla starszych nastolatków. Otrzymała wyróżnienie w konkursie Książka Roku organizowanym przez Polską Sekcję IBBY. Grzegorz Gortat podejmuje problem segregacji rasowej i społecznej wśród młodego pokolenia. Rzecz dzieje się na warszawskiej Pradze, w świecie społecznych pęknięć, przybierających czasem rozmiary przepaści oddzielającej sąsiednie mikroświaty. (…) Ta powieść to bardzo zdecydowany głos w sprawie dzielenia świata na «nasz»
i «obcy», co zawsze w potocznym myśleniu znaczy gorszy, wrogi. (…) Wszystkie wątki powieści Grzegorza Gortata, te pierwszego planu i te rozgrywające się gdzieś w tle, są istotne dla wyborów, jakich młodzi dokonują «na co dzień w realu». Dlatego Do pierwszej krwi trzeba koniecznie przeczytać”.